Program

Wernisaż wystawy lalek Renaty Gołaszewskiej-Adamczyk oraz zdjęć Jolanty Rycerskiej i Włodka Pawłowa

Fascynują mnie ludzie. Ciekawi mnie ich życie wewnętrzne. Przeżycia, doświadczenia - wszystko widoczne jest w naszych twarzach. Potrafimy przekazywać sobie niewerbalnie emocje. Komunikujemy się poprzez nasz wewnętrzny świat. To bardzo delikatna materia… Ja swoimi odczuciami obdarowywuję lalki. Dlatego nie skupiam się na ich fizyczności, tylko na emocjach. Nie chcę, żeby były piękne i wykwintnie wystrojone, bo na ogół tak kojarzy się lalka. Chcę, żeby były nieidealne, tak jak my. Prawdziwe, jak my. Tak więc moje lalki mają nieidealne twarze i nieidealne charaktery. Pochodzą z nieidealnego świata… Dlatego są prawdziwe. Bo przecież lalki, to istoty prawdziwe.

Uroczyste otwarcie XIV Miedzynarodowego Festiwalu Teatru Lalek i Animacji Filmowych dla Dorosłych "Lalka też Człowiek".

Kabaret Czyści jak Łza

W tym spektaklu twórcy eksplorują pole kameralnego teatru lalek. Znaleźli materiały, które pozwalają spojrzeć na temat władzy z dwóch różnych stron, przedmioty, które powiększają lub zmniejszają, zbliżają się lub oddalają, ukrywają lub stają się widzialne.

W tym spektaklu twórcy eksplorują pole kameralnego teatru lalek. Znaleźli materiały, które pozwalają spojrzeć na temat władzy z dwóch różnych stron, przedmioty, które powiększają lub zmniejszają, zbliżają się lub oddalają, ukrywają lub stają się widzialne.

Autorska, teatralna interpretacja Poety w Nowym Jorku, którego autorem jest Federico García Lorca – jeden z najbardziej znanych na świecie hiszpańskich pisarzy XX wieku. Sztuka w reżyserii katalońskiego reżysera, scenografa, aktora i lalkarza – Joana Baixasa, w wykonaniu aktorek OTLiA, tworzy nostalgiczno-surrealistyczny świat otwarty na inność, wrażliwy na miłość, cierpienie i śmierć. Świat zakorzeniony emocjonalnie i wizualnie w miejscach ważnych dla Federica – takich jak Grenada, Hawana, Nowy Jork.

Francuski spektakl „Niestabilne powietrze” („D’un Air Instable”) prezentuje budzącą się do życia muzykę. Jej istnienie nie będzie jednak wywodzić się z klasycznych instrumentów, a z przedmiotów codziennego użytku. To właśnie za sprawą szklanych i plastikowych butelek, metalowych puszek, rur a nawet filtrów akwariowych czy silników lodówek Laurent Bigot – autor i reżyser – sprawi, że towarzyszące mu na scenie animanty ożyją i... rozpoczną rozmowę. Jak potoczą się losy bohaterów? Tego nie może być pewien nawet autor, bo przedmioty te okazują się być sprytnymi i nieprzewidywalnymi partnerami.

Francuski spektakl „Niestabilne powietrze” („D’un Air Instable”) prezentuje budzącą się do życia muzykę. Jej istnienie nie będzie jednak wywodzić się z klasycznych instrumentów, a z przedmiotów codziennego użytku. To właśnie za sprawą szklanych i plastikowych butelek, metalowych puszek, rur a nawet filtrów akwariowych czy silników lodówek Laurent Bigot – autor i reżyser – sprawi, że towarzyszące mu na scenie animanty ożyją i... rozpoczną rozmowę. Jak potoczą się losy bohaterów? Tego nie może być pewien nawet autor, bo przedmioty te okazują się być sprytnymi i nieprzewidywalnymi partnerami.

Surrealistyczny spektakl rozciągnięty między czarną komedią a teatr absurdu.
Na dwóch metrach kwadratowych, rozegra się życie nas wszystkich – życie, które nigdy nie było przeżyte...

Joan Baixas, malarz i reżyser teatralny, realizuje spektakle i działania o intensywnej treści wizualnej, oparte na żywym malarstwie, animacji obiektów i projekcji obrazów, które wyjaśniają małe współczesne historie.

Francuski spektakl „Niestabilne powietrze” („D’un Air Instable”) prezentuje budzącą się do życia muzykę. Jej istnienie nie będzie jednak wywodzić się z klasycznych instrumentów, a z przedmiotów codziennego użytku. To właśnie za sprawą szklanych i plastikowych butelek, metalowych puszek, rur a nawet filtrów akwariowych czy silników lodówek Laurent Bigot – autor i reżyser – sprawi, że towarzyszące mu na scenie animanty ożyją i... rozpoczną rozmowę. Jak potoczą się losy bohaterów? Tego nie może być pewien nawet autor, bo przedmioty te okazują się być sprytnymi i nieprzewidywalnymi partnerami.

Francuski spektakl „Niestabilne powietrze” („D’un Air Instable”) prezentuje budzącą się do życia muzykę. Jej istnienie nie będzie jednak wywodzić się z klasycznych instrumentów, a z przedmiotów codziennego użytku. To właśnie za sprawą szklanych i plastikowych butelek, metalowych puszek, rur a nawet filtrów akwariowych czy silników lodówek Laurent Bigot – autor i reżyser – sprawi, że towarzyszące mu na scenie animanty ożyją i... rozpoczną rozmowę. Jak potoczą się losy bohaterów? Tego nie może być pewien nawet autor, bo przedmioty te okazują się być sprytnymi i nieprzewidywalnymi partnerami.

Surrealistyczny spektakl rozciągnięty między czarną komedią a teatr absurdu.
Na dwóch metrach kwadratowych, rozegra się życie nas wszystkich – życie, które nigdy nie było przeżyte...

Spektakl, który pokazuje człowieka w momencie podejmowania życiowej decyzji. Główna bohaterka całe swoje życie powierzyła pracy. Ta jest dla niej niemal wszystkim. Pracą tą są… pudełka. Wszystkie identyczne, doskonale już jej znane. Okazuje się, że całe jej życie można zamknąć w jednym, malutkim kartoniku. Na scenie bohaterce towarzyszyć będą ogromne ilości tekturowych sześcianów i – tylko jedno – nachalnie powracające pytanie: czy powinna żyć zgodnie ze schematem czy może wyrwać się z ram? Ruszyć własną drogą, czy iść utartą, ale i bezpieczną ścieżką?

Rodzina małej Meksykanki Lupitiny przygotowuje się do celebrowania święta zmarłych. W kulturze Meksyku ten dzień to święto pełne kolorów i radości. Śmierć i życie wychodzą sobie na spotkanie. Żywi świętują z najbliższymi, którzy już odeszli. Rozmawiają z nimi, śpiewają ich ulubione piosenki, przygotowują ulubione posiłki.

Rodzina małej Meksykanki Lupitiny przygotowuje się do celebrowania święta zmarłych. W kulturze Meksyku ten dzień to święto pełne kolorów i radości. Śmierć i życie wychodzą sobie na spotkanie. Żywi świętują z najbliższymi, którzy już odeszli. Rozmawiają z nimi, śpiewają ich ulubione piosenki, przygotowują ulubione posiłki.

Do tej pory zbiory Działu Widowisk Lalkowych Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi sięgają ponad 7 tysięcy pozycji inwentarzowych. Tomy I i II Wszystkich Naszych Lalek, wydane z okazji 40-lecia utworzenia Działu zawierają w części wykazowej ponad 7 tysięcy pozycji. Są tu zamieszczone zdjęcia projektów teatralnych i lalek w liczbie ponad 1 tys. Tomy obejmują także projekty i lalki z zakresu polskiego filmu animowanego.

Prezentujemy nagrodzone filmy z Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych Animator w Poznaniu (2019) w kategoriach: konkurs międzynarodowy, krótki metraż, konkurs międzynarodowy długi metraż.

Prezentujemy nagrodzone filmy z Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych Animator w Poznaniu (2019) w kategoriach: konkurs międzynarodowy, krótki metraż, konkurs międzynarodowy długi metraż.

„Odmęt” to swobodna impresja na temat Przygód Sindbada Żeglarza z Baśni 1001 nocy. Przygody te spotykają bohatera jeszcze przed wyjazdem, a podróż odbywa się w świecie pozornie bezwartościowych przedmiotów. Spektakl to zabawa formą, tworzona na bieżąco iluzja wiarą w życie przedmiotów. Wszystko po to żeby dowiedzieć się czegoś o sobie. Przecież niejednokrotnie możemy się przekonać, że zgubić się, to odnaleźć właściwą drogę.

Historia miłości pewnej matki, która była w stanie pokonać wszelkie bariery, stworzyć geniusz literatury francuskiej, wygrać wojnę… Bo czy jest uczucie silniejsze, niż miłość matki?

Pełna niespodziewanych zwrotów akcji inscenizacja Jacka Malinowskiego, okraszona klimatyczną muzyką i scenografią autorstwa zadomowionych już w BTL litewskich artystów (Antanasa Jasenki i Giedrė Brazytė), to propozycja dla całej rodziny. Każdy, bez względu na wiek, odnajdzie w niej coś dla siebie – od zaskakujących przygód tytułowego bohatera, przez liczne zabawy słowem, aż po filozoficzną refleksję.

Przedstawienie składające się z pięciu quasi-wykładów filozoficznych ilustrowanych animacją rzeźb, zaprojektowanych i wykonanych przez artystów rzeźbiarzy, specjalnie na potrzeby każdego z wykładów. To krótkie, celne wywody, wieńczone zaskakującymi morałami i krótkimi utworami muzycznymi granymi na pianinie.
Na podstawie przypowieści Starego Testamentu, zinterpretowanych przez profesora Leszka Kołakowskiego.

Ogłoszenie werdyktu Jurorów i wręczenie nagród.