Pętla

Koncepcja: Merlin Puppet Theater
Reżyseria: Dimitris Stamou
Lalki i kostiumy: Dimitris Stamou, Demy Papada
Animacja lalek: Demy Papada, Dimitris Stamou
Dekoracje: Merlin Puppet Theater
Muzyka: Kostantinos Stamou
Światła: Merlin Puppet Theater

Światowa premiera spektaklu berlińskiego Merlin Puppet Theatre. Grupa zaprezentuje „Pętlę” (”Die Schlinge”) – rozciągniętą między czarną komedią a teatrem absurdu opowieść o tym, że niespodziewanie w życiu większości z nas pojawia się dzień, w którym dostrzegamy, że całe nasze życie nie jest takie jakiego pragnęliśmy. Odezwą się niespełnione marzenia, porzucone cele, niezrealizowane plany. A na szyi zaczyna się zaciskać tytułowa pętla – kradnąc powietrze, zabierając szansę na spokojny oddech. Na dwóch metrach kwadratowych, rozegra się życie nas wszystkich – życie, które nigdy nie było przeżyte...

...przychodzi taki dzień w twoim życiu gdy dostrzegasz...
że czas ucieka...
a całe twoje życie jest nie jest takie, o jakim marzyłeś
jest taka chwila gdy cały twój świat się zamyka
i w tym momencie gdy wracają marzenia prosząc o spełnienie twych obietnic
gdy czujesz to...
pętla zaciska się mocniej... i mocniej... zaciska gardło... kradnie powietrze... kradnie twój oddech
... bo do tej chwili myślałeś, że żyjesz.

To jest właśnie ten moment w twoim życiu, gdy uświadamiasz sobie, że wszystko poszło nie tak.
To jest właśnie ten moment gdy porzucone przez ciebie marzenia wracają pytaniem - gdzie podziały się twoje obietnice?
I te wszystkie marzenia zostawione do realizacji na jutro,
na jutro które nigdy nie nadchodzi,
a czas mija
tik tak, tik tak
zbyt późno, za późno
Jak tu się znaleźliśmy?
Co poszło źle? Co się udało?
Gdzie podział się śmiech naszych przyjaciół na ulicach?
Gdzie są te niepokorne, śmiałe głosy w naszych głowach?
Gdzie zniknęły te błyszczące oczy patrzące daleko poza horyzont?
Gdzie jest miłość?
Jak tu się znaleźliśmy?
Co poszło źle? Co się udało?
I te wszystkie marzenia zostawione do realizacji na jutro,
na jutro które nigdy nie nadchodzi,
a czas mija
tik tak, tik tak
zbyt późno, za późno

"Zatem dzięki temu wynalazkowi, który nazywamy "zegarem", pchamy nasze czasy i dni, jakbyśmy nieśli ciężar.
I dźwigamy ów ciężar.
Ponieważ nie żyjemy, rozumiecie?
Po prostu wpatrujemy się w zegary. Pozwalamy by czas mijał, by nadchodziło jutro, a gdy ono nastaje zaczynamy to samo od nowa."
...
Wszystko, wszystko co odłożyliśmy na jutro nigdy się nie spełni.